Daske koje život znače

Dušan Kovačević



Dušan Kovačević (rođen 12. jula 1948. godine u Mrđenovcu pored Šapca), književnik, dramski pisac. Debitovao sa izrazitim uspehom kod publike u Ateljeu 212 sa "desnim portretom Beograda" Maratonci trče počasni krug. Drame mu obiluju nadrealističkim humorom. Prevođene su, nagrađivane i igrane u većini jugoslovenskih pozorišnih kuća. Osim dramskih tekstova piše radio drame, TV drame i filmska scenarija (ponati su: Poseban tretman, Ko to tamo peva, Maratonci, Balkanski špijun). Dobio Sterijinu nagradu za tekst savremene drame 1974. godine, Nagradu "Miloš Crnjanski" za knjigu Drame 1983. godine, a za film Balkanski špijun (režija sa B. Nikolićem) Veliku zlatnu arenu u Puli 1984, nagradu za najbolji jugoslovenski film te godine.

Značajnije pozorišne drame:

* Maratonci trče počasni krug (1973)
* Radovan Treći (1973)
* Proleće u januaru (1977)
* Šta je to u ljudskom biću što ga vodi prema piću (1978)
* Limunacija (1978)
* Svemirski zmaj (1981)
* Sabirni centar (1982)
* Balkanski špijun (1983)
* Drame (1983)
* Sveti Georgije ubiva aždahu (1984)
* Klaustrofobična komedija (1991)
* Profesionalac (1990)
* Urnebesna tragedija (1991)
* Kontejner sa pet zvazdica (1993)
* Doktor Šuster (2001)
* Odabrane drame I-III (2001)

Zoran Radmilović


Zoran Radmilović (11. maj 1933 — 21. jul 1985) je bio srpski glumac.
Po očevoj želji upisao je pravo u Beogradu, potom studirao i na Arhitektonskom i Filološkom fakultetu; uporedo je oprobao glumačke mogućnostu u KUD „Ivo Lola Ribar“, potom upisao i postupno apsolvirao glumu na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju te započeo karijeru u Beogradskom dramskom pozorištu (1962-1968), u kome isprva nastupa u manje značajnim predstavama.

Godine 1964, zbog odustajanja Ljube Tadića, Radmilović uskače u naslovnu ulogu u Kralju Ibiju (na sceni Ateljea 212), predstavi koju pretvara - razotkrivajući potpuno izuzetnu glumačku nadarenost - u trijumf improvizacije (veliki uspeh ostvaruje i na gostovanjima u Parizu, Moskvi, Njujorku, Veneciji i dr.), u "svoju scenu" koja će trajati (zajedno s kasnijim Radovanom III Dušana Kovačevića) dve decenije.

Iako je ostvario niz uspelih uloga u pozorištu (stalni je član Ateljea 212 od 1968. godine do smrti), na filmu, televiziji i estradi, sve su one ostale u sjeni "uloge života" u Kralju Ibiju (čak i kad se radi o briljantnom ostvarenju - ulozi Molijera u istoimenom komadu M. A. Bulgakova, za koju je nagrađen Oktobarskom nagradom grada Beograda).

Na filmu je debitovao 1962. godine (Čudna devojka,Jovana Živanovića) i odigrao oko dvadeset uloga. Glavne je ostvario u filmovima Glineni golub (T. Janić, 1966), Ram za sliku moje drage (Mirza Idrizović, 1968), Pogled u noć (N. Stojanović, 1968), Paviljon 6 (L. Pintilie, 1978), Srećna porodica (Gordan Mihić, 1980).
Spomenik Zoranu Radmiloviću u Zaječaru
Pozorište [uredi - уреди]

* 1964 - Kralj Ibi
* 1983 - Radovan III


izvor-wikipedia

Jedan od omiljenih

Mi se spremamo da pogledamo Glembajeve, ali kad god imamo vremena nema karata.